Binmediğim hiçbir otobüs,beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde.
Gittikçe azalıyor hayat!
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin benden gittiğine.
Beni hep bulmamak için aradın!
Yanılgımdın!
Yandığımdın!
Ben neyi erken yaşadıysam hep ona geç kaldım!

Sanma ki sen bensiz huzur bulacaksın!
Bir ömür böyle nasıl yaşayacaksın ?
Anladım senin bana döneceğin yok!
Perişan halimi göreceğin yok !

Ne unutacak kadar nefret ettin?
Ne de hatırlayacak kadar sevdin beni!
İçinde öldürülecek bir anı bile bulamayan iki yarım kaldık!
Tamamlayamadık BİZİ!
Ne yani?
Gözleri SANA BENZEYEN bir KIZIMIZ olmayacak mi şimdi?
Başkalarımı sevecek seni?
Başkalarımı tutacak ellerini?
Al geri veriyorum yanlış kapılara vurduğun kilitleri!
İçimin MAVİSİ senin okyanusundandı halbuki…

Sanma ki sen bensiz huzur bulacaksın !
Bir ömür böyle nasıl yaşayacaksın ?
Anladım senin bana döneceğin yok !
Perişan halimi göreceğin de yok !